Zo doe je iets nooit en zo doe je het twee keer in drie weken 😂 Na het vrijgezellenfeest van schoonzus L. (die overigens ook twee huisartsen op haar feestje had) hebben mijn (eveneens huisartsen, zou het toeval zijn?) werkgevers besloten om het pensioen van onze lieve collega M. te vieren met een workshop keramiek verven.

Voor de workshop hadden we twee uur de tijd, dus enige haast was geboden. De vorige keer hadden we de bijna drie uur echt wel nodig. Deze keer koos ik voor een koektrommeltje. Heel leuk maar dan gaat er zó veel tijd op aan het schilderen van binnen- en buitenkant! Dat had ik echt onderschat. Tegen de tijd dat alles drie lagen had was er al een ruim uur voorbij 😦

Tweede lastige punt was dat deze workshop gebruik maakte van een soort basislaag, foundation, die voor bijna elk eindresultaat wit was! Dus mijn knalroze koektrommel leek wit, maar de zachtgroene schaal van degene naast me was ook wit! Dat maakt het wel echt een stuk lastiger om te bedenken hoe het eindresultaat eruit ziet. Maar voor het idee: een knalroze koektrommel met een donut, een cupcake en een lekker puntje taart. Zie jij het al? Ik niet. Eindresultaar volgt 😉